-CO*SE-Cosplay Unlimited Company

ย้ำอีกทีว่าเอ็นทรีนี้ไม่เกี่ยวข้อกับวันเอพริลฟูลแต่ประการใดจ้ะ จริงจังมาก*.*

เกิดมาจากหน่องเซ่มีไฟฮึดฮัดอยากจะเขียนขึ้นมา แต่เด๋วหมดวันแล้วไฟจะมอดไม่เป็นอันเขียนซะก่อน

ต้องรีบเขียน รีบอัพ เป็นเอนทรีเตือนใจ- -+

***********

เนื่องจากช่วงนี้มีข่าวลือแปลกๆ แย่ๆ(<<< อันนี้สำคัญ) มาเข้าหูเข้าตาเราหลายรูปแบบ= =

ทำให้เราเกิดอาการหงุดหงิด เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ!!! ทำไมมันมีเรื่องอย่างนี้วะ-*-

นำมาซึ่งความหงุดหงิด อิด อิด อิด อีกเหมือนกัน ทำให้เราคิดได้ว่า เอ๊ะ หรือเราจะบกพร้องทางการสื่อสาร???

เพราะเราไม่ค่อยได้อัพบลอคเกี่ยวกับเรื่องของตัวเองเท่าไหร่ เพราะไม่ค่อยมีเวลา+ขี้เกียจ

ทำให้อัพทีก็มีแต่รูปคอส งานคอส ไม่ค่อยมีเรื่องของตัวเอง เพราะอย่างนี้ ทำให้มีคนคิดเรื่องของเราไปเอง??

เอาไปคิดเองเออเองเสร็จสรรพ เป็นต้นเหตุให้เรื่องชวนหงุดหงิดนี่มันมาถึงเรารึเปล่า???

คุณรู้จักเราดีแค่ไหน?? ถึงเอาเรื่องของเราไปคิดเอาเองกันห๊าาาา???

(เต็มไปด้วยเครื่องหมาย??? อนึ่งเพราะเราร้อนตัวไปเองอาจจะเป็นได้ แต่ไอ้เรื่องชวนหงุดหงิดนี่มันก็ไม่เข้าใครออกใครเหมือนกันเพราะงั้นพูดๆกันไปเลยดีกว่า)

***********

TEXT ยาวจ้ะ อ่านให้จบก่อนเมนท์จะเป็นการดี เพราะเราตั้งใจเขียนมาก

แม้ว่าภาษาเราจะห่วยแตก และพิมผิดบ่อยๆก็ตาม การคอมเมนท์ทั้งๆที่ไม่อ่าน จะทำให้เราน้อยใจเสียใจ

ถึงขั้นไปผูกคอตายใต้ต้นหอมเลยทีเดียวนะจ้ะ

ถ้าขี้เกียจอ่านก็กดปิดไปซะตั้งแต่ตรงนี้เลย.. แต่เลิกคิดเองเออเองเกี่ยวกับเราด้วยนะเอ้อ

*********

ประเด็นแรก ขอเป็นเรื่อง Option

เรายังยืนยันคำเดิมว่าเราไม่เคยจ้างร้านทำ ออปเราทุกชิ้น เราทำเองได้ หรือถ้าไม่ทันจริงๆ ก็อาศัยเพื่อนที่สนิทกัน คือจูกับหวีดช่วย

เป็นกรณีที่ว่า เราขี้เกียจทำแล้ว หรือเราทำไม่ทันว่ะ ก็เลยอ้อนวอนสองคนนี้ให้ช่วย โดยมีเราออกตังค์ค่าอุปกรณ์

ที่เหลือก็อาศัยการอ้อนวอนกันไป

ถึงเราจะไม่เคยจ้างร้าน แต่เราก็ไม่ต่อว่าร้านนะ นานาจิตตัง ใครทำได้ก็ทำ ใครทำไม่ได้ก็ซื้อ ทำไม่ทันก็ขอยืม

มันเป็นความสุขของแต่ละคน ไม่ใช่เรื่องให้คนอื่นไปตัดสิน แต่ถ้าพูดโดยส่วนตัวแล้ว

ใจเรานับถือคนที่ทำด้วยตัวเองมากกว่า>

เหมือนจะมีข้อข้องใจหลายข้อเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะขอยกเป็นประเด็นต่อในเอนทรีหน้าว่าอะไรทำยังไงบ้าง

บอกตรงๆว่าจริงๆแล้วเราค่อนข้างหวงวิชา ก๊ากก วิชาง่อยๆของเราเนี่ยแหละ

ถึงเราจะทำออกมาไม่สวย ไม่ดี ไม่เพอร์เฟค แต่อะไรหลายๆอย่างๆ เราก็คิดขึ้นมาเอง

อยู่ๆจะให้บอกใครก็ไม่รู้แบบฟรีๆ มันก็ ยังไงๆอยู่นะ เราไม่ใช่คนใจดีขนาดนั้น- -

แต่ถ้าการที่เราออกมาพูดว่าเราทำอะไรยังไงบ้าง จะช่วยให้มันหายข้องใจกันไปซะที

(อาจจะกลายเป็นสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำ รึเอามะพร้าวห้าวไปขายสวน ก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะจ้ะ)

ก็ดีเหมือนกันว่ะ- -+

แซมเปิ้ลด้วยวิธีการทำปีก...

เอ.... เหมือนจะเป็นเรื่องที่หงุดหงิดใจเราเหมือนกันว่า เพราะเคยมีหลายคนมาถามว่าซื้อมาเท่าไหร่ ซื้อที่ไหน?

พอเราบอกว่าทำเอง.. ก็หาว่าเราหวง ไม่ยอมบอกว่าซื้อที่ไหน..

..กร๊วกเอ้ย... บอกความจริงแล้วไม่เชื่อนี่มันน่าหงุดหงิดนะโว้ยคะ...-*-

ปีกที่ขายตามท้องตลาดน่ะ มีตั้งแต่ขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ เราก็เคยซื้อมาแล้ว

แต่มันไม่ถูกใจเรา เพราะปีกพวกนี้เค้าจะทำขายแบบกดราคา ใช้ขนนกน้อย ติดเรียงกันเป็นแถบ

เพื่อประหยัดขนนก จะได้ทำปีกได้หลายๆอันๆ... แล้วจริงๆคือมันแพง ลองคิดนะ600-800น่ะ...สำหรับปีกขนาดใหญ่

(ราคานี้เราเคยซื้อเมื่อนานมากแล้ว ถ้ามันถูกลงกว่านี้ต้องขออภัยด้วย)

เราอาศัยวิธีขึ้นโครงปีกเอง จากโฟมยาง(เด๋วจะยกยอดไอ้ยางนี้ไว้ในประเด็นล่างๆ) กับไม้แขวนเสื้อ

โอเค ชัดนะ บ้านจนอ่ะ เลยใช้แต่ไม้แขวนเสื้อ...

ปีกกะเรานี่รบราฆ่าฟันกันมาตั้งแต่ม.4 เมื่อคอส Angel Sanc. แรกๆ

สมัยก่อนเราก็เป็นเด็กธรรมดา ฐานะทางบ้านก็ธรรมดา จะคอสก็ต้องประหยัดค่าขนม(ยกประเด็นเงินๆทองๆไว้ล่างๆละกันนะ)

เราต้องสรรหาทุกวิธีเพื่อที่ว่า ทำให้ยังไงให้ใข้เงินน้อยที่สุด แต่ได้ของมากที่สุด

ขนนกที่ประตูน้ำ แต่ก่อนขายขีดละ450.. อาจจะดูแพง.. แต่ขีดนึง สามารถทำปีกได้2คู่ เลยนะจ้ะ...

เด๋วนี้เราเปลี่ยนร้านซื้อ ซื้อเป็นถุง ต่อราคากับแม่ค้า ได้มาในราคาถุงละ120บาท.. สองถุงทำปีกได้1คู่

รวมค่ากาว ค่าโฟมยาง (ไม้แขวนเสื้อไม่นับได้แมะ พอดีจิ๊กมาจากตู้ที่บ้านอ่ะ..) มันถูกกว่า

และภูมิใจกว่า ในความคิดเรา (แต่ถ้าไม่สวยถูกใจยังไง ร้านก็เป็นทางเลือกที่ฉับไวดีนะ)

อันนี้เป็นรูปสมัย4-5ปีที่แล้ว ตอนนั้นเราทำปีกแรกๆ

ตอนนั้นฟิต ถ่ายรูปเก็บ แต่เด๋วนี้ขี้เกียจ +ทำเพลิน กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เสร็จแล้ว

มองดีๆจะเห็นได้ว่า เราดัดเป็นโครงรูปตัวปีก แปะกับโฟมยาง แล้วทำสายสะพายด้วยยางยืดอีกทีนึง

แล้วก็ค่อยๆแปะขนนกเอาทีละเส้น

ปีกของลูซิเฟอร์ที่ใช้เมื่อตอนนั้นกับในงานโตโยต้าก็ใช้วิธีเดียวกันนี้แหละ

*แอบอาย รูปเมื่อ4-5ปีก่อน ก๊ากกก

ปีกวัลคีรีย์โปรไฟล์2 ก็ใช้วิธีเดียวกับปีกลูซิเฟอร์นี่แหละจ้ะ

แต่เพราะตอนทำขนนกมันเหลือน้อย เลยออกมาโกร๋นๆชอบกลนะ

ส่วนอันนี้เป็นปีกเรื่องClover

เราทำให้ดรีม กับของตัวเอง ตอนคืนก่อนงาน ก็เลยฉุกละหุกนิดหน่อย

แต่จะเห็นชัดขึ้นว่า เราขึ้นโครงยังไง

(แอบอาย ตอนนั้นสติแตกทำวิ๊งๆใส่รูปไปด้วย)- -

ออกมาเป็นอย่างนี้นะ

สำหรับเรื่องปีกนี่ถือว่าเคลียร์แล้ว ถ้าจะอัพใหม่ก็เห็นจะทำเป็นวิธีทำปีกที่ละเอียดกว่านี้

เพราะงั้น อย่าให้ได้ยินอะไรประเภท โธ่ ก็ซื้อมาแหละว๊า.. ไม่ก็ พี่คะๆ ปีกซื้อที่ไหนอ่ะ... เชียว

จะโกรธๆๆๆมาก-*-

*****

ประเด็นที่สองขอเป็นเรื่องโฟมยาง...

อันนี้ขอยย้ำว่า ไม่เกี่ยวกับชื่อกลุ่มอะไรของใครยังไงแต่ประการใดนะจ้ะ

สำหรับเรามันเป็นแค่ชื่ออุปกรณ์ที่เราใช้มาตั้งนานนมเนมาแล้วแค่นั้นเอง

ไม่ว่าใครจะเรียกมันว่า ยางฟองน้ำ รึว่า EBA EVA รึอะไรยังไงก็แล้วแต่ สำหรับเรามันก็คือโฟมยางล่ะน๊า

หาซื้อได้ตามโลตัส บีทูเอสทั่วไป ศึกษาภัณฑ์ก็มี แล้วแต่สะดวกจะซื้อ

โฟมยางกับเรานี่ก็รบราฆ่าฟันกันมาตั้งแต่สมัยทำเกราะเซนต์เซย่า เมื่อ หลายต่อหลายปีก่อน

*ขุดรูปเมื่อสมัยก่อนขึ้นมา

รู้สึกว่าแต่ก่อนนี่ขยันทำรูปมากมายเลยน๊า~~

แต่กอ่นเรายังไม่พบทริคหลายๆอย่างของโฟมยาง...

แต่ปัจจุบันเราก็เรารู้เคล็ดลับของมันหลายเรื่อง ก๊ากกก

อันนี้เป็นชุดเรมตอนงานเดธโน๊ต

จากแค่นี้ มาเป็นแบบนี้

กับแบบนี้

แล้วเอาไปพ่นสี

ให้เป็นแบบนี้

มันไม่ได้เกิดขึ้นภายในสองวัน เหมิอนกรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จภายในวันเดียว

จะบอกว่าเราต้องอาศัยความพยายามมากก็ดูจะเรียกร้องคะแนนความสงสารไป

เอาเป็นว่า เราใช้ความตั้งใจในการทำทุกชิ้น แม้จะเผา เน่า ยังไง

มันก็เกิดมาจากมือของเรา

ล่าสุด.. ก๊ากก เป็นรูปที่ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน(เว่อร์)

ตอนเราทำเกราะเซโนซาก้า

ตอนนั้นเป็นตอนที่เราสติแตกสุดๆแล้ว เพราะงานก็เยอะ

ออปก็ต้องทำ ต้องนอนตีสี่หลายๆวันติดกัน

แต่ที่ถ่ายรูปมาเพราะต้องส่งให้จูดู ก๊ากกก

เลยพอมีรูปเหลือๆ

เกราะตรงอก

ตรงข้อมือ

แอบติดเท้าด้วย อายวึ๊ย>\\\\<

ตรงหัว

กว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้

เราไม่ได้ใช้ชีวิตสบายๆ กินๆนอนๆ จะบอกว่าเราลำบากก็ไม่ใช่

เพราะเราคิดว่าการพยายามเพื่อทำสิ่งที่ชอบมันไม่ลำบากสักกะติ๊ด แถมเราคิดว่าสนุกด้วย

ถ้าให้เราเลือกงานการบ้านจากมหาลัย (เราเรียนศิลปกรรม ส่วนใหญ่มีบ้างที่ต้องทำโมเดล)

กับทำออป เราเลือกที่จะทำออปมากกว่า เพราะมันสนุกกว่า

อย่าลืมว่าค่าของคนอยู่ผลของงาน นะเจ๊อะ (ดูM150ไปมั๊ยนะ..)

****

ประเด็นที่สาม สุดท้าย.. เงินๆทองๆ ผู้ปกครองกับคอสเพลย์

คล้องจองกันดีจัง-*-

แต่ไม่ว่าใครก็เลยลำบาก ดูเหมือนว่าเราตอนนี้สบายๆ อยากคอสก็คอส เงินก็มีให้คอสบ้าง(แกลบบ้าง)

ผู้ปกครองก็สนับสนุน แต่เราไม่ได้ได้อะไรพวกนี้มาแบบง่ายๆ ทุกๆอย่างต้องมีข้อแลกเปลี่ยน

แต่ก่อนเมื่อสมัยเราคอสใหม่ๆ ที่บ้านเราก็ไม่สนับสนุน ออกแนวด่า+กระทืบซ้ำ(บ้านเราเลี้ยงลูกด้วยลำแข้ง...ดูโหดไปมั๊ย- -)

เพราะเค้าไม่เข้าใจ ว่าเรากำลังทำอะไร...(เอ็งก็อธิบายเค้าสิยะ)

เราเอาเงินเอาทองของพ่อแม่ไปตัดชุดสวยๆใส่แล้วเราได้อะไรจากมันบ้าง?

ลองมองในแง่มุมของผู้ใหญ่ดูนะ

ว่าเราได้อะไรให้คนที่ให้เงินเราได้พอใจ ภูมิใจกับมันบ้าง...?

เราต้องอาศัยการอธิบาย สร้างเครดิต ว่าเออนะ เราไม่ได้ไปทำอะไรเสื่อมเสีย

เราแค่ไปทำงานอดิแรกของเรา เราไม่ได้ไปมั่วสุม ไปติดยา ไปหาเพื่อนไม่ดี

(คำพูดดูแก่ไปรึเปล่า แต่บ้านเราเป็นคนหัวโบราณ เลยถูกพูดแบบนี้มาตลอดล่ะนะ)

ต้องตั้งใจเรียน ทำนู่นทำนี่ แสดงให้เค้าเห็น อธิบายให้เค้าเข้าใจ พามางานคอสเราก็เคย ก๊ากกก

พอแม่เรามาเค้าก็โอเคนะ ดูชอบๆ ฮ่ะๆๆ

จากที่เคยด่าๆกัน ทะเลาะกัน หลังๆแม่เราช่วยเราทำชุดด้วยซ้ำ- -

(ตอนนี้แม่ถึงกับตะเพิดให้เราไปตัดชุดเตรียมไปยุ่นได้แล้ว- -บอกว่าจะรอไปถึงเมื่อไหร่- -ไม่มีก็มาเอาตังที่แม่

ป๊าดดด ม่าม๊าใจสปอร์ต..แต่ดันบอกว่าค่อยคืนหลังกลับจากยุ่นนะ- * -)

เค้าบอกว่ามันก็ดีแล้ว โตแล้ว คิดเองได้แล้ว อยากทำอะไรก็ทำ

เราก็โอเคตรงนี้ เงินทองเราก็รับจ๊อบ หางานพิเศษ จะมาบอกว่า อยู่เฉยๆก็มีตังค์ลอยมามันไม่ใช่

เพราะฐานะบ้านเรามันก็ธรรมดาๆ จะเอาเงินไปผลาญๆๆๆ มันก็ไม่ไหว

อย่างที่บอกคือต้องหาทางใช้เงินน้อย ให้ได้ของมากที่สุด

* * * *

หวังว่าเอ็นทรีนี้คงเคลียร์กันได้ในหลายๆเรื่อง..นะ(โว้ย)จ้ะ

อีกอย่างที่อยากบอกคือ แต่ละคนก็มีความสุขในแบบของตัวเอง

อย่าเอาความสุขของตัวเอง ไปเป็นมาตราฐานวัดความสุขของคนอื่น

(ก๊อปๆมาจากหัวแตงโม เป็นประโยคที่ชอบมาก ทำให้คิดได้เลยนะนี่)

คุณเอาแต่พูดอย่างนี้อย่างนั้น แล้วคุณรู้ได้ไงว่าคนที่คุณพูดถึง เค้ามีความสุขเหมือนคุณรึเปล่า?

บางทีเค้าก็เสียความรู้สึก(ว่ะ) เข้าใจมั๊ย(ห๊ะ)

******

ประเด็นพิเศษถึงคุณซ รึ คุณ ม ดี(วะ) (คนเดียวกันนั่นแหละ แต่ลังเลว่าจะย่อชื่อหน้ารึหลัง)

การที่คุณมาเดินมองคนอื่นอย่างหยามเหยียดแบบนั้นมันน่าทุเรศ!!

คุณไม่พอใจอะไรก็มาคุยกันเลย กลางงานก็ได้ เดี่ยวๆก็เอา มาสิมา อย่ามาเที่ยวลอบกัด

มีหัวไว้คั่นหู มีเป้าไว้คั่นขาเท่านั้นรึไง(วะ) เป็นผู้ชายซะเปล่า กลัวกระทั่งผู้หญิงคนเดียวเรอะ???

อย่านึกว่าเราไม่รู้อดีตน่ารังเกียจๆของคุณนะ คนไทยไม่ใช่คนลืมง่ายเสมอไปหรอก- -

******

ปล.1 เบื่อคนลอบกัด เพราะเราเองก็ชอบลอบกัดเหมือนกัน อ๊างงง มาคุยกันเลยดีกว่า จับเข่าคุยเลยก็ได้

นัดวันเวลามาเลย อีเมลก็อยู่ในบลอคอยู่แล้ว นะจ้ะ...- -+

ปล.2 ไม่รู้สิ แต่เราก็เกรียนนะ หัวหน้าเกรียนเลยทีเดียว ขอย้ำอีกทีว่า เกรียนมาก็จัดไป มากน้อยแล้วแต่กรณี

ขอบคุณที่ใช้บริการและทนอ่านกันมาจนถึงบรรทัดนี้จ้ะ

เจอกันเอนทรีหน้ากับวิธีทำออป ถ้าฟิต ก่อนรึหลังงานBIGไว้ว่ากันอีกที

อ้อ เจอกันงานBIGจ้ะ

คอสเด็กโข่งๆ ก๊ากกก

*3*